Blog of Shara

Drijven in geluk…. Geluk en vrijheid vallen mij de laatste dagen voortdurend in. Als een omhelzing, een streling, een glimlach, een vreugdedansje. Enorme dankbaarheid, vrijheid en… geluk voel ik hierbij. Het is heerlijk. En steeds op het moment dat ik mij helemaal in de armen van geluk wil laten vallen, op het moment dat ik voel dat ik mij er bijna helemaal aan overgeef, schiet ik terug, nog wel… Dan schrik ik ervan en neemt angst het over. Mag dit? Kan dit? In een wereld met verdriet, angst en pijn…mag ik kiezen voor geluk? Moet ik niet eerst mijn bijdrage leveren aan het geluk van anderen voor ik het recht heb zelf gelukkig te zijn? Is dat mogelijk überhaupt om een ander gelukkig te maken? En al helemaal voordat ik zelf gelukkig ben? Ineens realiseer ik mij dat dat onmogelijk is! Ik vraag mij af waarom ik soms slechte gewoonten heb. Daarmee bedoel ik gewoonten die mij niet dienen, die mij en mijn zelfverwerkelijking vertragen, belemmeren of stilzetten. Gewoonten die mij vullen en voeden met negativiteit en angst. En ik weet het antwoord. Ik heb nog niet de overtuiging gehad dat ik in dit leven pure vreugde kan of mag ervaren. Gewoon als onderdeel van de dag, als vorm van de dag. Mijn onderliggende overtuiging was tot dit weekend gericht op het op zoek zijn naar, op weg zijn naar geluk. Daar zou ik dit leven aan wijden. En nu ben ik mij er zo enorm van bewust dat ik zelf de keuze heb. Iedere dag, ieder moment om te kiezen voor geluk. De keuze maken betekent het zijn. Het verlangen koesteren geeft mij een leven vol verlangen, het toe-eigenen geeft mij een leven vol zijn.  Ik ben nog een beetje aan het bijkomen van deze bewustwording. Ondertussen blijven de momenten van vreugde en niet-dienende gewoonten zich afwisselen. Ik zet het geluk nog even voor mij neer, soms ben ik erin aan het pootje baden, soms pak ik een emmer en gooi ik deze heerlijke zuivere en frisse douche over mij heen, soms stap ik erin en houd ik de kant nog vast. Ik verheug mij op het moment dat ik er daadwerkelijk in ga zwemmen, erin drijf, helemaal los van enige houvast.  Gek, ik weet dat ik daar nu voor kan kiezen, en toch … ik ben dankbaar voor het weten de keus te hebben en ik heb geduld met mijzelf. Zomaar ineens weet ik dat ik mij op een moment realiseer dat ik aan het drijven ben…  En dan weer terug naar deze wereld… Het zijn van dit geluk in deze wereld vind ik spannend. Mag het, kan het, wie pakt het van mij af, wie veroordeelt mij ervoor? Is het mogelijk om deze nu nog droomwereld gestalte te geven op aarde? Kan ik aansluiten in de cirkel met dit licht? Of werkt het verblindend en beangstigend en voor wie? Het zijn vragen vanuit angst, de liefde weet de antwoorden. Liefde heeft minder drama en meer zijnskwaliteiten. En met die liefdesantwoorden ga ik iedere cel vullen. Drijven zal het gevolg zijn. Drijven is het antwoord.  Wat een prachtige Warrior Dance afgelopen zondag in het Mirror Centre, releasing the Goddess…. Met grote dankbaarheid aan mijn zusters Schrijf commentaar Naam: Onderwerp: