(maart 2011)

Embracing the darkside? Mijn darkside wil helemaal niet omarmd worden! Ze haat het om omarmd te worden! Ze wil released worden, uit de fles en niemand anders dienen dan zichzelf. Soms dient ze niet eens mij, maar alleen die darkside in mijzelf.

En JA, wat heb ik haar ook gevoeld deze warrior Goddess dance!

Dansend volgens de danspasjes wilde my darkside de beste zijn, iedereen aan de kant en het licht op mij.

In de cirkel wilde my darkside dat de Goddess in het midden alleen naar mij keek, alleen verbinding maakte met mij en met niemand anders.

En ik heb in de dans met mijn seksualiteit met iedereen seks gehad met de hele wereld en mijzelf. Of de wereld dit wilde was onbelangrijk, mijn aandacht was daar niet bij. Het ging om het vrijelijk uiten van mijn seksualiteit.

In de dans voor de spiegel heb ik harten uitgerukt en doorboord. Inclusief die van mijzelf die ik vervolgens vulde ik het mijne met donkere aarde.

Releasing the darkside felt GREAT!! En dat is ook waarom ik op een gegeven moment geen onderscheid voelde tussen de darkside en my light. Beiden waren volledig aanwezig in de dans. En beiden brachten mij vreugde, vrijheid en ja zelfs geluk. Zonder het oordeel, het inhouden, de onderdrukking en schaamte. En toen ik de dans eindigde met een hartgat gevuld met aarde vroeg ik mij af of ik hier nog een transformatie op los moest laten. Maar het was goed zo. Een vriendin merkte hierover op dat ik de ruimte gevuld had met vruchtbaarheid en leven. Een geweldig inzicht dat precies klopte bij mijn gevoel van de donkere kant in mij die ik letterlijk ruimte had gegeven.

Ik voel mij niet schuldig, er is geen schaamte, het voelt bevrijdend en er is vreugde.

En ondertussen zit er nu opeens een stemmetje in mijn hoofd: Maar buiten de dans, in het gewone leven…betekent het bevrijden van de darkside dat ik nu mensen pijn ga doen, dat ik in het echt ook harten ga uitrukken ofzo op welke manier dan ook. En toch maak ik mij daar geen zorgen over. Was het dan wel mijn donkere kant? Ik weet het niet, maar het was wel meer de darkside dan ik eerder ooit zo vrijelijk had losgelaten.

Hoewel…ik heb ook eens enorm gedanst met mijn boosheid. Ik was ZO boos, zo boos en ik wist niet waar ik met deze boosheid heen moest. Ik wilde hem niet richten naar de persoon waar ik zo boos op was, het zou hem wel eens kunnen vernietigen. En toen kreeg ik door: richt je boosheid niet, maar uit hem vrijelijk. Ik ben gaan dansen, gewoon in mijn woonkamer, met alle boosheid die ik in mij had. Ondersteund door Rage against the machine, Skunk Anansie, The Prodigy en andere pubertijdherinneringen. Wat een bevrijding!!! Woede, verdriet en uiteindelijk vreugde… Intense onvervalste vreugde. Maar wel nadat ik de wereld en mijzelf vernietigd had in mijn dans. Dood, stilte en nieuw begin….

Fascinerend…the darkside….nog een hoop in te ontdekken, te bevrijden, te omarmen….

Ik voel een energie borrelen in mijn lichaam, zinderend…

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp: